Jeszcze o mumio

Nabywając na Ukrainie MUMIO (MUMIJO – tak w oryginale) otrzymałem wraz z preparatem ulotkę, którą warto przytoczyć.

Mumio to stymulator wielu regeneracyjnych procesów metabolicznych u człowieka – uniwersalne lekarstwo na wiele chorób, również tzw. “nieuleczalnych”

(Wyjątki z prac naukowych profesorów A. Szakirowa, O. Ismaiłowej, A. Wisniewskiego i innych)

(Mumio – słowo pochodzenia greckiego, oznacza – “chroniące ciało”)

Alkohol w dowolnej postaci podczas kuracji środkiem mumio jest absolutnie przeciwwskazany!

MUMIO – to prastary, działający “cuda” balsam, to “sok” ze skał.

Często ludzie nazywali go “krew gór”.

Znali ten środek i wysoko cenili znakomici lekarze starożytności – Arystoteles i Awicenna.

Można go zdobyć w wysokich górach, (na wysokości 3 do 5 tys. m. ppm) w pieczarach w postaci nacieków, sopli. Mumio krystaliczne, oczyszczone ma kolor ciemno-brązowy i formę lepkiej, mazistej masy, która mięknie pod wpływem ciepła rąk. Ma specyficzny zapach.

Prawidłowo oczyszczone mumio całkowicie rozpuszcza się w ciepłej wodzie.
Mumio zawiera ok. 23 pierwiastków, 30 makro i mikro- elementów, 10 różnych tlenków metali, 6 aminokwasów, szereg witamin, olejki eteryczne, jad pszczeli, substancje smoło podobne – każda z nich może dodatnio wpłynąć na procesy życiowe człowieka, potęgując procesy regeneracyjne w różnych tkankach, działać przeciwzapalnie i ogólnie wzmacniająco, a także przywracać upośledzone funkcje peryferyjnych pni nerwowych i analitycznych centrów w mózgu.

Dzięki bogatej i złożonej zawartości, wielkiej ilości elementów zarówno nieorganicznych jak i organicznych aktywnych biologicznie zgromadzonych przez przyrodę w jednej substancji mumio działa leczniczo na wiele chorób. Mechanizm działania mumio jest bardzo złożony i ma wielostronny wpływ na funkcjonowanie organizmu.

Trzeba podkreślić, że jeśli w przeciętnym preparacie farmaceutycznym jest ok. 5 do 8 składników, to mumio zawiera ok. 50 komponentów, które zebrała sama przyroda w jedną całość.
W ostatnich latach prowadzone są nadal intensywne badania działania mumio – np. w Leningradzkim Instytucie Farmacji, Instytucie Chemii Organicznej Akademii Nauk Uzbekistanu i Kirgizji (tj. w miejscu występowania mumio).
Przy prawidłowym i regularnym przyjmowaniu mumio pozytywne rezultaty potwierdzone wynikami badań klinicznych wynoszą ok. 94%.

Przeciwwskazań do przyjmowania mumio w prawidłowych dawkach nie stwierdzono.
Mumio -ma wpływ wzmacniający na organizm człowieka, dodaje sił i przywraca utraconą energię, znacznie zwiększa obronno-adaptacyjne właściwości organizmu i usuwa uczucie zmęczenia.

DAWKOWANIE PREPARATU MUMIO

Niezbędna ilość mumio dla jednorazowego użycia wynosi od 0,2 do 0,5 grama w zależności od wagi ciała.

Do 70kg – 0,2g, do 80kg – 0,25-0,3g, do 90kg – 0,3-0,4g, powyżej 90kg – 0,4-0,5g.

Dzieciom w wieku od 3 miesięcy do 1 roku od 0,01 do 0,02g, do 9 lat – 0,05g, do 14 lat – 0,1g dziennie.

Podczas zażywania mumio należy zabezpieczyć prawidłowe odżywianie, bogate w białka i witaminy naturalne.

Przyjęte doustnie mumio należy popić mlekiem, sokiem owocowym, wodą z miodem, wodą przegotowaną lub mineralną.
Tryb przygotowania roztworu mumio zależy od wagi jednej tabletki, która jest wydrukowana na opakowaniu leku.

Jeśli w 4 łyżkach stołowych (60gram) ciepłej przegotowanej wody rozpuścimy 1 gram (5 tabletek po 0,2g) to wtedy:

  • w 1 łyżce stołowej roztworu będzie 0,25g mumio,
  • w 1 łyżeczce do herbaty roztworu będzie ok. 0,1grama.

Roztwór przechowywać w lodówce nie dłużej jak 10 dni, nie zamrażać!

ZASTOSOWANIE KLINICZNE PREPARATU MUMIO

  1. Wrzody żołądka i dwunastnicy, choroby przewodu pokarmowego, dróg moczowych (przy zatrzymywaniu moczu), przy zapaleniu jelita grubego, nieżytach żołądka – należy stosować doustnie dwa razy dziennie po 0,2-0,5 grama, rano na czczo i wieczorem przed snem. Jeden kurs leczenia trwa 25-28 dni. Przy zaniedbanej chorobie należy po 5 – dniowej przerwie powtórzyć kurs leczenia. Potrzeba 10 do 25 gram mumio. Podczas leczenia należy zachować dietę i umiarkowanie w jedzeniu. Alkohol wykluczony! Odczuwanie bólu powinno zaniknąć po 7-11 dniach. Procent wyleczonych osób – średnio 94.
  2. Hemoroidy – przyjmować dwa razy dziennie (rano – na czczo, wieczorem przed snem) po 0,2-0,5g. Jednocześnie należy stosować specjalne czopki wg. Zestawu maści nr 1 (patrz dalej) kuracja 25 dni. Powtórny kurs leczenia po 5 dniowej przerwie. Nawet przy zaniedbanej chorobie pełne wyleczenie następuje po kilku kuracjach w 95% przypadków.
  3. Złamania kości i stawów, rany klatki piersiowej, zwichnięcia, stłuczenia, nadwyrężenie mięśni – przyjmować doustnie od 0,2-0,5g. Należy także nacierać porażone miejsce (po zdjęciu gipsu) maścią nr 3 (patrz dalej). Kurs leczenia 25 – 28 dni. Przy złamaniach grubych kości należy stosować do 3 kursów leczenia z przerwą pięciodniową. Nacieranie maścią prowadzić bez przerwy. Pod działaniem mumio, proces zrastania kości znacznie się przyspiesza. Potrzebna ilość mumio – 15 – 25g.
  4. Gruźlica kości, choroby stawów biodrowych i kolanowych, choroby kręgosłupa – przyjmować po 0,2 – 0,5 grama mumio dwa razy dziennie w ciągu 21 – 23 dni. Po przerwie pięciodniowej – kurs leczenia powtórzyć. Niezbędna ilość mumio – 10 – 25g.
  5. Zakrzepowe zapalenie żył (także żył nóg), popularne “żylaki” – przyjmować po 0,2 – 0,5 grama mumio raz dziennie w ciągu 20 – 25 dni z pięciodniową przerwą pomiędzy kursami leczenia. Kuracja znacznie zmniejsza ból, opuchliznę i obszar bolących miejsc. Także zwiększa się ilość erytrocytów, normalizuje się skład krwi. Niezbędna ilość mumio na jeden kurs leczenia od 5 do 15g.
  6. Ropne zapalenie ucha środkowego, zapalenie ucha środkowego, starcze pogorszenie słuchu – zakraplać 10% roztwór mumio po 3 – 4 krople do ucha 2 razy dziennie (rano i wieczorem). Jednocześnie należy także przyjmować mumio doustnie, po 0,2 – 0,5 grama popijając mlekiem osłodzonym miodem. Taka kuracja przyspiesza gojenie, zmniejsza ból i działa przeciwzapalnie.
  7. Rany ropiejące i zakażone, oparzenia, wrzody – należy stosować opatrunki nasycone 10% roztworem mumio, lub maścią przygotowaną wg. sposobu nr 2 (patrz dalej) z jednoczesnym przyjmowaniem doustnie po 0,2 – 0,5g mumio dwa razy dziennie. Kuracja zmniejsza ból oraz stan zapalny i przyspiesza gojenie się ran.
  8. Krwotoki z płuc – przyjmować doustnie po 0,2 – 0,5 grama mumio z syropami wiśniowym lub morelowym 2 – 3 razy dziennie, wieczorem przed snem obowiązkowo. Niezbędne 3 – 4 kursy leczenia po 25 dni z 10 dniowymi przerwami.
  9. Choroby alergiczne, katar, nieżyt górnych dróg oddechowych, anginy oraz gorączka – przyjmować po 0,2 – 0,5 grama mumio z mlekiem i miodem, rano i wieczorem. Przy anginie płukać gardło 10% roztworem mumio. Niezbędne są od 1 do 3 kursów leczenia, w zależności od zaawansowania choroby. Jeden kurs leczenia powinien trwać 25 – 28 dni z pięciodniową przerwą. Niezbędna ilość mumio – 10 do 25g.
  10. Astma bronchitalna – po 0,2 – 0,5 grama 2 razy dziennie (rano na czczo, wieczorem przed snem). Jeden kurs leczenia powinien trwać 25 – 28 dni z pięciodniową przerwą. Niezbędna ilość mumio – 10 do 25g.
  11. Choroby kobiece, uszkodzenia organów płciowych, stany zapalne – na chore miejsce nakłada się okład nasycony 4% roztworem mumio. Kurs leczenia 2 – 3 tygodnie, w razie potrzeby po 10 dniach powtórzyć. Ponadto wskazane jest zażywanie jeden raz dziennie po 0,2 – 0,5 grama mumio rano na czczo, co skraca okres leczenia. Okłady najlepiej stosować na noc. Po 5 – 7 dniach rany oczyszczają się. Niezbędna ilość mumio – 10 do 25g.  Uwaga: w czasie leczenia należy ściśle przestrzegać zasad higieny. Alkohol wykluczony!
  12. Bezpłodność kobiet i mężczyzn, wzmocnienie płciowych funkcji mężczyzny, mała aktywność plemników – zażywać po 0,2 – 0,5 grama 2 razy dziennie (rano na czczo, wieczorem przed snem), oraz duże ilości soków z marchwi, rokitnika, czarnej jagody. Dodatkowo duże ilości kiełków pszenicy i witaminę E. Nie wolno samowolnie zwiększać zaleconej przez lekarza dawki witaminy E!
  13. Choroby narządu ruchu, zapalenie korzonków nerwowych, nerwobóle – należy wcierać w ciągu 5 – 6 minut w bolące miejsca 10% roztwór mumio w ciągu 20 dni, przy jednoczesnym zażywaniu po 0,2 – 0,5 grama mumio 2 razy dziennie (rano na czczo, wieczorem przed snem). Przy wcieraniu mumio i lekkim masażu obniża się zapalenie mięśni, zanika ból i niepokój. Dodatkowo duże ilości magnezu i witaminy B.
  14. Paradontoza (dziąseł i przyzębia) – zażywać po 0,2 – 0,5 grama 2 razy dziennie (rano na czczo, wieczorem przed snem), popijając mlekiem osłodzonym miodem. Po posiłkach płukać usta 5% roztworem wodnym mumio. Na noc stosować okłady z wacików nasączonych tym samym roztworem. Dodatkowo stosować masaż dziąseł palcem po każdym płukaniu.
  15. Egzemy, grzybice, zwyrodnienia kończyn – należy w parze wodnej wygrzać chore miejsca, a następnie natrzeć maścią nr 3. Choroby te wymagają systematycznego leczenia, często powtarzanego. Skuteczność – 60%.
  16. Wrzody, ropne wągry na twarzy i ciele – 10% roztworem wodnym mumio nacierać czystą skórę przy jednoczesnym stosowaniu doustnie dwa razy dziennie po 0,2-0,5 grama, rano na czczo i wieczorem przed snem w ciągu 25 dni. Po przerwie dziesięciodniowej, kurs leczenia należy koniecznie powtórzyć. Dodatkowo napary z rumianku, okłady z propolisu.
  17. Próchnica, bóle zębów – od 0,1 do 0,5 grama mumio rozmiękczyć w palcach rąk na ciastowatą masę i nałożyć na bolący ząb i wokół niego na 3 do 5 minut.
  18. Bóle w stawach, odkładanie się soli mineralnych – nacierać na noc bolące miejsca w ciągu 10 – 15 minut maścią nr 3 (patrz niżej), przy jednoczesnym stosowaniu do wewnątrz dwa razy dziennie po 0,2-0,5 grama, rano na czczo i wieczorem przed snem w ciągu 25 dni. Po przerwie pięciodniowej, kurs leczenia należy koniecznie powtórzyć. Absolutny zakaz spożywania rabarbaru i szczawiu!
  19. Zapalenie zatok – do 10% wodnego roztworu mumio dodać 5 miligramów gliceryny i zakraplać do nosa trzy razy dziennie po 3 – 4 krople przy jednoczesnym stosowaniu do wewnątrz dwa razy dziennie po 0,2-0,5 grama, rano na czczo i wieczorem przed snem w ciągu 25 dni. Używać tylko chusteczek jednorazowych, często smarkać. Głowę chronić przed zimnem.

Podczas epidemii grypy, należy będąc zdrowym profilaktycznie przyjmować po 0,2g mumio dwa razy dziennie.

ZASADZY PRZYGOTOWANIA MACI z MUMIO

Maść nr 1.
W 10 gramach przegotowanej, ciepłej wody rozpuścić 5 gram mumio, dodać 10 gram lanoliny wodnej i mieszając doprowadzić do konsystencji maści.

Następnie dodać 20 gram masła kakaowego rozpuszczonego w temperaturze 45 – 60 stopni C, wymieszać dokładnie.

Z tak przygotowanej maści zrobić 10 czopków. Przechowywać w lodówce. Zasięgnąć porady farmaceuty.

Maść nr 2.
W 10 gramach destylowanej (lub przegotowanej) ciepłej wody rozpuścić 5 gram mumio, dodać 20g lanoliny wodnej, doprowadzić do konsystencji maści, następnie dodać 10 gram wazeliny bornej i dokładnie wymieszać. Przechowywać w lodówce. Niezbędna porada farmaceuty.

Maść nr 3.
W 10 gramach destylowanej (lub przegotowanej) ciepłej wody rozpuścić 5 gram mumio, dodać 10g lanoliny wodnej, doprowadzić do konsystencji maści, następnie dodać 40 gram miąższu świeżego aloesu oraz 30 gram wazeliny bornej i dokładnie wymieszać. Przechowywać w lodówce. Niezbędna porada farmaceuty.

Proces mieszania należy prowadzić bardzo starannie, przestrzegając ściśle zasad higieny w tzw. łaźni wodnej w temperaturze 45 do 60 stopni C.

Niezbędna porada farmaceuty. Maści należy przechowywać w naczyniach ceramicznych lub szklanych, idealnie czystych słoiczkach w lodówce, nie dłużej jednak niż 3 do 6 miesięcy.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

pięć + dziewięć =